زنده اندیشان به زیبایی رسند

امید

sahargolkary — Tue, 01 Jul 2008 07:58:57 GMT

اگر نبود امیدی

چرا کلاغ

به روی چنار خشک هنوز
به یاد بود بهاری که حتی

                                          یک جوانه نزد
            برای کودک خود
                                 آشیانه می سازد؟

sahargolkary — Fri, 20 Jun 2008 17:22:20 GMT

تمام زندگی همین است
هیچ چیز کم نیست
پنجره قاب زیبایی‌هاست
و درخت‌ها
که در مسیر باد می‌وزند.
تمام زندگی همین است
کاش باد بیاید
و با خود بوی شبدرها و نرگس‌ها را بیاورد.

تمام حجم استخوانی خود را بر داشتم
و به راه افتادم.
باران تمام شب زمین را شسته بود
به درخت چنار کهنسال تکیه دادم
و آسمان را دیدم
که ستارگانش تا دشت
پایین آمده بودند
و شب و روز همخوابه می‌شدند در سحر
نیمی زیر آسمان ابری
نیمی دیگر زیر آسمان پر ستاره.
در باران غبار دل را شستم
و دیدم میان شاخه‌ها
باران تسلیم هر برگ شد
و خورشید که سر زد
تجربه تنشان را خشک کرد.
از پنجره به دلتنگی حیاط نگاه کردم
گل‌های شمعدانی رنگ خود را با خته بودند.
به آینه پناه بردم
مادردر قاب عکس
رنگ باخته
همچون بیست و پنچ سال پیش
با موهای بلوطی و چشمانی سبز و لبخندی سرد
به من می‌خندید
تمام حجم استخوانی خود را بر داشتم
و به راه افتادم.
دشت
پر از صدای باران بود و باد.

sahargolkary — Tue, 17 Jun 2008 18:40:59 GMT

به یاد او که گفت : دوست داشتن از عشق برتر است

sahargolkary — Tue, 17 Jun 2008 18:38:57 GMT

ا
استاد
دلم تنگتان است
منم
شاگرد ندید اتان
مرا به جا میاورید؟
استاد
امسال به بهانه دیگری به سراغتان آمده ام..اینبار دیگر سخنانتان را قرار نیست جایی بخوانم یا در جریده ای مرور کنم و به دیگران گوشزد کنم که آی....

امسال از تمام جملات شما:فقط این جمله در ذهنم مرور می شود: دوست داشتن از عشق برتر است!!

چه جمله سختی! مثل سوالهای سخت تشریحی امتحان نهایی
از کجا آوردید جمله به این سختی را؟ فکر ما را نکردید که ممکن است از پسش برنیاییم؟

این جمله یادآور تصمیم بزرگ انسانهایی است که در قلب و جان من حکم برگزیدگان الهی را دارند..
انسانهایی که مومن به خدای تواند..و میشناسیشان
استاد
دلم تنگ است
و می خواهم اگر تا به حال شاگرد مردود کلاست بود ه ام {
دوباره مرا امتحان کنی
با همین سوال شروع کن
قول می دهم باقی زندگی ام را با ایمان و عمل به این جمله سر کنم

اگر توانستید یکبار دیگر فصل دوست داشتن از عشق برتر است را از قلم دکتر شریعتی بخوانید

روحش شاد

قصه من و تکنولوژی

sahargolkary — Fri, 13 Jun 2008 07:08:11 GMT

این تکنولوژی که همه گرفتار و اسیرش شدن..همچین آش دهن سوزی نیست

قبول دارم که ارتباطات در سایه تکنولوژی پیشرفتهای فراوان داشته سریعتر شده اما به نظرم اشکالات زیادی بهش وارده..اکثر دوستانی که دارم فقط نیمه پر این لیوان رو می بینن اما من دلم می خواد یک لیوان ببیینم که نصفش خالیه و فقط نصفش پر آبه..
نصف پر لیوان تکنولوژی و ارتباطات رو همه می دونیم پس بهش نمی پردازم ..قدیم وقتی مردم با دود و کبوتر و نامه با هم ارتباط برقرار می کردن قدر هم نشینی و حضور همدیگر رو هم می دونستن..اما الان می تونی یک سال سراغ از دوستت نگیری و یهو شب تولدش یا شب عید براش یک اس ام اس بزنی..ولی واقعا یک اس ام اس می تونه جای غیبت یک ساله رو بگیره؟
یا نمی دونم اینکه بدونی دوستت در مشکل و دردسر ولی فقط با یک تلفن و ایمیل در حد چند جمله راهنماییش کنی می تونه جای همدلی و همراهی رو بگیره؟

می خوام بگم که نباید این تکنولوژی فاصله های فیزیکی رو دورتر و نزدیکی و همراهی های صوری ایجاد کنه..
و چقدر انسانی تر می شه وقتی هر دو اینها با هم همراه میشن..
طول و عرض زندگی رو باید به هر بهانه ای زیاد تر و طولانی ترش کرد نه کوتاهتر..

بازی.. اگر تنها ۲۴ ساعت دیگر زنده باشم

sahargolkary — Thu, 12 Jun 2008 19:51:21 GMT

شیوا مرا به یک بازی دعوت کرده ...اگر تنها ۲۴ ساعت دیگر زنده باشم..

http://shabhaaye-roshan.blogfa.com/

اگر تنها ۲۴ ساعت از عمرم باقی باشد:

۱- نامه ای به پدر و مادر و برادرم سینا می نویسم و از اینکه می خواستم چه کارهایی برایشان بکنم و نتوانستم بکنم عذر خواهی خواهم کرد

۲- یک کارنامه از تمام کارهای بد و خوبی که در طول زندگی ام انجام دادم تهیه می کنم..
۳- سراغ تمام کسانی که از من دلخور هستند خواهم رفت و حلالیت خواهم خواست
۴- یک دل سیر به طلوع آفتاب نگاه خواهم کرد
۵- یک کودک خیابانی را با خود به پارک و سینما و یا هرجای دیگری که او دلش خواست خواهم برد و از خانواده ام خواهم خواست بعد از من سرپرستی اش را به عهده بگیرند
۶- وسایلم را جمع و جور خواهم کرد و به یک بنیاد خیریه خواهم سپرد
۷-کتابهایم را به یک پرورشگاه خواهم داد
۸-بهترین لباسم را خواهم پوشید مثل دوران کودکی موهایم را دم موشی خواهم بافت و آخرین نمازم را خواهم خواند

۹- به خواب خواهم رفت....

sahargolkary — Thu, 12 Jun 2008 10:13:25 GMT

باز کن پنجره ی چشمت را

و به خورشيد بگو:

که کسی آمده است

تا بتابد امروز

و بخواند قصه

قصه ی سبز رهايی را

بر شاخه ی خشک.

***

((باز کن پنجره چشمت را

و بياويز به آن فانوسی

و به مهتاب بگو:

صفحه ی ذهن کبوتر

آبی ست،

خواب شب مهتابی ست.))

***

ای صداقت!

ای سبز!

ياد تو پيچک خردی است

به ديوار دلم.

تو اگر بشناسی

معنی هجرت را

بغض اين پنجره را ، می فهمی.

***

ای بهاران در تو !

ياد ياران با تو !

کاش تو سبزترين شعر مرا

بر تن خشک زمين می خواندی

کاش تو می ماندی

کاش تو می خواندی

- سبز از حنجره زخمی من -

***

ای صميمی!

ای خوب !

باز هم بغض زمين می بارد

باز کن پنجره ی چشمت را.....

باز کن پنجره ی چشمت را.....

به یاد نادر ابراهیمی

sahargolkary — Thu, 12 Jun 2008 10:12:09 GMT

برای دوست داشتن ها نفس زندگی دوست داشتن هر دم مرگ را بیاموز

و برای ساختن هر چیز نو خراب کردن هر چیز کهنه را

و برای عاشق عشق بودن عاشق مرگ بودن را

بودن مان

sahargolkary — Thu, 12 Jun 2008 10:11:14 GMT

گر بدينسان زيست بايد پست
من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوايي نياويزم
بر بلند كاج خشك كوچه ي بن بست

گر بدينسان زيست بايد پاك
من چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود چون كوه
يادگاري جاودانه ، برتراز بي بقاي خاك

(احمد شاملو)

زبان دیگری جز شعر برای زدن حرفهایم بلد نیستم!!

sahargolkary — Sat, 26 Apr 2008 19:58:25 GMT

در انحنای دو شمع ایستاده

داستان شمع و پروانه فراموش می‌شود.

تنها سوختن است که می‌ماند.

* * *

ما می‌سوزیم

شمع‌های روی میز نیز.

انحناها و تپش‌های تند خون

در رگ‌ها

نشان التهابی‌ست

که لب‌های خشک را

به بوسه می‌باراند.

هر کجای زمین که باشی

میدانم که بیداری

و میدانی که "دوستت دارم."

ماه را نگاه کن که

که دارد به فاصلۀ من و تو

زهرخنده می‌زند.

* * *

با سه ستاره دور ماه

مثلثی می‌سازم،

خودم را در نصف تو ضرب میکنم

مساحت عشق محاسبه می‌شود

ای ارتفاع من.

باور کن که هرگز

چنین هشیار نبوده‌ام

که بتوانم با خودکار سبز

نام تو را بنویسم و

شرمنده نشوم.

کاغذ A4 چقدر کوچک است

برای نوشتن از تو.

کاغذی می‌خواهم که مساحتش

به اندازۀ میان سه ستارۀ دور ماه باشد.

که نام تو را بتوانم

با رنگ نیازها و آزهایم بنویسم.

* * *

منی که می‌توانم

از راه‌آب باغ

به درون خواب تو بخزم

چرا درنگ می‌کنم؟ چرا؟

مگر در کجای جهان نوشته‌شده است

که ما باید فقط در خواب، خواب ببینیم؟

من هنوز در اولین خواب تو مانده‌ام

و تو تمام بیداری مرا سیر کرده‌ای.

ای با سازه‌های گل همدم

و با رازهای من همسان

به نداشتنت چگونه خو کنم؟

اینبار نخی ببند به پایم

که در خوابت گم نشوم

اگر گم شدن را دوست داشتم

که به خوابت نمی آمدم

در بیداری خود گم‌ام.